SQ9XTR napisał(a):

Tak, byliśmy trochę zaskoczeni, że udało nam się (choć watpliwa to przyjemność) napotakć tzw. dresa nocnego-leśnego (łac. dressos zmierzchonius-drzewostanus) i to w liczbie ośmiu sztuk. W tym miejscu, o tej porze dnia (czy raczej nocy) i tej porze roku to naprawdę rzadkość. W miesiącach letnich zdarzają się przypadki napotkania dresa leśnego – oczywiście w stadzie, bo pojedyńcze sztuki są przeważnie bardzo płochliwe i uciekają nawet przed spojrzeniem chomika domowego. Dres leśny to odmiana typowego dresa osiedlowego, który staje się leśny po tzw. osiedlowej rozkmince. Nuda powoduje stan rozkminki (myśleć, wymyślać, zastanawiać się), a jej efekty często prowadzą stada dresów w niezwykłe miejsca, w których rzadko spodziewamy się możliwości ich obserwacji. Dres w stadzie często zachowuje się nieasertywnie, czasami niezrozumiale, bywa też zaczepliwy. Dość łatwo można zaobserwować brak koordynacji ruchowej, częsty ślinotok, szybkie rozglądanie się i powtarzanie swojej życiowej mantry jak np. „co jes, co jes, co jes” ; „jebać wisłe, jebać wisłe” ; „nie? no nie, no” itp.
To prawda, że świecenie czołówką, latarką czy nawet świecenie przykładem po oczach jest dla niektórych niezwykle irytujące i trzeba o tym pamiętać. Rozkminiając jednak nasz niezwykły przypadek doszedłem do wniosku, że w przypadkach patowych (wysokie prawdopodobieństwo użycia siły) zapobiegawczo powinno się przełączyć szybkim ruchem czołówkę na największą moc, a następnie należy nią szybko oślepić ewentualnego agresora tak by nie zorientował się, że świst który właśnie pojawił się w jego uszach to odgłos rozpędzającego się kija, którym za 0.2 sekundy zostanie zdzielony w łeb. Oby nikt, nigdy nie musiał nikogo oślepić. :)