Na starej stronie Klubowej istniała Lista Newsletterowa na której znaleźli się nasi czytelnicy. Pozwoliliśmy sobie automatycznie dodać wszystkie adresy e-mail znajdujące się na tamtej starej liście do naszej nowej subskrypcji.

Jeżeli jednak wcześniej komuś nie udało się dopisać do Newslettera to teraz ma taką możliwość. Wystarczy w odpowiednim polu wpisać swój adres e-mail po czym nacisnąć przycisk „Subskrybuj”. Adres zostanie automatycznie dodany do listy wysyłkowej i przy każdym nowym wpisie pojawiającym się na stronie otrzyma e-mail z odpowiednią informacją.

Zapraszamy do Subskrypcji!

Polska – rocznica wielkiej bitwy

Kraje środkowej i wschodniej Europy będą w lipcu świętować sześćsetną rocznicę bitwy pod Grunwaldem – wydarzenia historycznego, które na kilka wieków przesądziło o losach tego regionu. Rekonstrukcja bitwy zgromadzi blisko 200 000 widzów z wielu krajów.

15 lipca 1410 roku pod Grunwaldem w północnej Polsce rozegrała się największa bitwa średniowiecznej Europy. Wśród blisko 60 000 walczących znaleźli się zaproszeni przez Zakon Krzyżacki znakomici rycerze z wielu krajów: Niemcy, wojownicy z terenów dzisiejszej Łotwy i Estonii, Austriacy, Szwajcarzy, Holendrzy, Anglicy i Francuzi. Przeciwko nim monarchia polsko-litewska, oprócz zamieszkujących ją Polaków, Litwinów i Rusinów, wystawiła również wojska swoich sojuszników: Tatarów, Mołdawian i Czechów. Kampania z roku 1410, będąca zderzeniem zachodniej i wschodniej taktyki walki, stanowiła też ważny przełom technologiczny: Polacy użyli wówczas, po raz pierwszy w Europie, ruchomego mostu pontonowego (pływającego, na łodziach) do celów wojskowych.

Szeroko zakrojone obchody tej rocznicy przygotowują przede wszystkim Polacy i Litwini. W lipcu nastąpi otwarcie kilku muzeów oraz odsłonięcie wielu pomników, upamiętniających zwycięskiego króla polskiego Władysława Jagiełłę, księcia litewskiego Witolda i sławnych rycerzy. W wielu polskich miastach prezentowany jest gigantyczny obraz – panorama bitwy grunwaldzkiej. Wzdłuż trasy przemarszu zjednoczonych wojsk z 1410 r. powstają nowe szlaki turystyczne, odbywają się liczne pikniki (festyny, jarmarki) historyczne, marsze, rajdy i wyścigi kolarskie. Litwini rozpoczęli realizację wielkiego filmu historycznego „Dzień Żelaza”. Swój udział w obchodach zapowiada także Białoruś, której władze coraz częściej odwołują się do dziedzictwa Wielkiego Księstwa Litewskiego, które przez 5 stuleci obejmowało terytorium tego kraju. Polska, Litwa i Białoruś wyemitują okolicznościowe monety oraz znaczki pocztowe.

W świętowaniu tej ważnej rocznicy uczestniczą również polscy harcerze, którzy od dwóch lat prowadzą w Internecie nowatorskie przedsięwzięcie edukacyjne: historyczną grę strategiczną, której uczestnicy wcielają się w role średniowiecznych rodów rycerskich. W lipcu harcerze organizują wielki międzynarodowy zlot z wieloma grami oraz warsztatami tematycznymi, a także rajd turystyczny w formie gry typu Live Action Role Playing z rozwiązywaniem historycznych zagadek i tajemnic.

Kulminacją obchodów będą międzynarodowe uroczystości na polu bitwy pod Grunwaldem (w pobliżu Olsztyna, region Warmia-Mazury) z udziałem prezydentów kilku państw oraz ogromna rekonstrukcja bitwy, w której weźmie udział ponad 2000 walczących w zbrojach i strojach z epoki oraz blisko 200 000 widzów. Kilka dni później planowana jest równie imponująca rekonstrukcja oblężenia krzyżackiej stolicy – zamku w Malborku, który jest największym zachowanym do dziś zespołem architektury gotyckiej na świecie.

Więcej informacji: http://www.grunwald1410.pl

Kontakt: rajdgrunwaldzki@zhp.pl

Zapraszamy serdecznie do obejrzenia filmiku dotyczącego bitwy grunwaldzkiej, przygotowanego przez organizatorów we współpracy z TVP Historia:

Oryginalne źródło materiału filmowego: http://www.mazowiecka.grunwald.zhp.pl/Grunwald2010.mp4

Oczywiście dla nas najważniejsza część zaczyna się od 2:10, gdzie w okolicach 2:41 dowiadujemy się kim jest nasz patron, czyli Ryjek. Otóż okazuje się, że jest to:

„…niepełnosprawny umysłowo członek Partii, utrzymywany ze względu na Jego wysoko idące kontakty w Dolinie Muminków…”

Dalej jest już tylko gorzej – Radkowi spodoba się na pewno opis Włóczykija…

Zapraszam do oglądania :)

Warunki niestety nie dopisały i niebo przykryło się jednolitą warstwą chmur w których miejscami prześwitywały gwiazdy i księżyc. Niezrażeni tym stanem postanowiliśmy skontrolować stan teleskopu i przeprowadzić chociaż testowe obserwacje księżyca. Po wstępnych trudnościach ze zlokalizowaniem wszystkich niezbędnych elementów oraz poskładaniem sprzętu do kupy mogliśmy cieszyć się pięknym obrazem naszego naturalnego satelity.

Miejmy nadzieję, że tym razem popracuje ona dłużej niż 5 dni (jak to wyszło ostatnio)…

Namaste!

MTB Maraton – grupa która jedzie według wyznaczonych punktów na mapie, punkt za punktem według kolejności ustalonej przez organizatora. Jedynym utrudnieniem jest brak ewidentnie wyrysowanej i oznaczonej w terenie drogi – trzeba dojechać do punktu dowolną drogą.
Długość ok. 110 km.

Orienteering Maraton – coś jak bieg na orientacje ale na rowerze. Trzeba zaliczyć wyznaczone punkty w dowolnej kolejności. Dodatkowo należy przejechać obowiązkowy odcinek wyznaczony na mapie gdzie znajduje się klika obowiązkowych punktów do zaliczenia.
Długość ok. 100 km

Rekreacja – tak jak wyżej ale bez obowiązkowego odcinka i na krótszym dystansie.
Długość ok. 60 km

W MTB Maraton o pozycji decyduje czas przejechania trasy – ominięcie punktu to dyskwalifikacja. W pozostałych kategoriach można opuścić punkt ale jego brak na karcie „premiowany” jest karą – średnio kara wynosi ok. 60 minut – oczywiście również liczy się najlepszy czas przejazdu.

Mapy z wyznaczonymi punktami są rozdawane wszystkim na 10 minut przed startem.

Zawody na orientację są o tyle ciekawsze niż klasyczne maratony, że oprócz kręcenia  korbą trzeba trochę pomyśleć, postudiować mapę, wybrać odpowiednie drogi lub nawet zadecydować o taktycznym opuszczeniu punktu (czasami kara opłaca się bardziej niż kręcenie do bardzo oddalonego punktu).

Jak się zapewne domyślacie jako, że był to nasz pierwszy start – wybraliśmy kategorię Rekreacja. :) Łatwo nie było, bo oprócz nieznajomości terenu, braku mapnika (uchwyt na mapę do kierownicy, dzięki któremu mamy ją cały czas przed oczami) doskwierała nam też bardzo oryginalna pogoda. Rano bardzo zimno, na parę minut przed startem ciepło, później cieplej, deszcz, słońce, grad, znowu słońce, znowu zimno, znowu deszcze i na mecie słońce. My jakoś się trzymaliśmy, nawet stwierdziliśmy że grad jest lepszy niż deszcz bo przynajmniej odbija się od kurtki i woda nie wsiąka. Po ok. 40 kilometrach mieliśmy jednak niezłą piaskownicę na wszystkich elementach roweru (wszak to okolice pustyni Błędowskiej) i na metę wjeżdżaliśmy skrzypiąc oblepionymi piaskiem łańcuchami.  Nie cisneliśmy na trasie, ot zapoznawcza jazda, tu fotka, tu bułeczka, tu piciu, tam siusiu ale ku naszemu lekkiemu zdziwieniu na mecie okazało się, że nie jesteśmy ostatni! Ba! W naszej kategorii rekreacyjnej i naszej grupie MIX (zespół mieszany – chłopiec, dziewczynka) zajęliśmy piąte miejsce! Jak na pierwszy start jesteśmy bardzo zadowoleni, a Wam polecamy wzięcie udziału w takich zawodach.

Hanusia, Maciek
100procent TEAM

Klubowicze w zestawie Jakub, Gosia Z. oraz Rafał w towarzystwie Krystyny i Gosi T. zrobili wielkanocną inwazję na kraj bratanków, a konkretnie na stolicę tegoż – Budapeszt.

Zwiedzaliśmy głównie centrum, z takimi atrakcjami jak: gmach Parlamentu, katedra Św. Mateusza przy klasztorze oo. Jezuitów i Pałac Budański oraz pobliskie wzgórza. Dodatkową atrakcją spoza centrum był Park Pomników Komunizmu.

Tym razem nie zdobywaliśmy Kekeszu, także nie było okazji do jedzenia leczo z wątróbki (przysmak Rafała i zmora Gosi Z.) za to była możliwość porównywania kolejnych wersji gulaszu i kosztowania potraw regionalnych.

Śniadanie w Niedzielę Wielkanocną zostało, zgodnie z tradycją, przygotowane z dużym poświęceniem. W poniedziałek, na deser, odwiedziliśmy Eger, ale ponieważ pogoda przestała nam dopisywać – wróciliśmy do Polski.

Hanusia, Maciek
PS: Zapomnieliśmy z wrażenia zrobić dla Was jakąś fotę.

W świat przedziwnych stworów, wymyślonych przez naszych pradziadów do wyjaśnienia zjawisk zachodzących na ziemi, wprowadzał nas nasz Pan Psycholog, czyli Rafał Czajkowski SQ7RCT. Dowiedzieliśmy się dlaczego dostajemy udaru słonecznego, czemu chrapiemy, jak „naprawić” płaczące dziecko i skąd się wzięło nasze drugie imię: Małgorzata Maria, Jakub Michał, Jan Maria… itd :)

Wywody Rafała były tak ciekawe, że nawet nie zauważyliśmy kiedy minęło półtorej godziny i Rafał skończył swe przypowieści. Nie chcieliśmy kończyć tak dobrze rozpoczętego wieczoru więc postanowiliśmy Klubowo zagrać w naszą ulubioną grę czyli Magię i Miecz.

Rafał B oraz Rafał C zaangażowali się tak bardzo w magiczny świat Magi i Miecza, że aż prawie nam ulecieli w przestworza Miasta i Otchłani. Grę zakończyliśmy po kilku godzinach rozgrywki gdy Rafał C został pokonany przez jednego z potworów.

Teraz czekamy na kolejną edycję opowiastek Rafała o innych postaciach z mitologii słowiańskiej…

Złoty terenowy transporter pozostawiliśmy na dworcu PKP w Rytrze, a sami czerwonym szlakiem, obok wznoszącego się na niedalekim pagórku XIII wiecznego zamku, rozpoczęliśmy mozolną wędrówkę do góry. Pogoda dopisywała, a do pierwszego punktu naszej wędrówki – Schroniska Cyrla – doszliśmy już po zmroku, wędrując ostatnie paręset metrów po lodzie i śniegu.  Wieczorem odwiedził nas w pokoju schroniskowy kot który jakby nigdy nic wszystkich obwąchał, a potem rozłożył się na łóżku i ani myślał schodzić.

Dnia następnego po posileniu specjalnością schroniska: Kiełbasą po Łabowsku wyruszyliśmy dalej czerwonym szlakiem przy nie najlepszej już pogodzie. Szybko okazało się, że dalsza trasa pokryta jest głębokim i miękkim śniegiem, a miejscami śliskim lodem. Skutecznie spowolniło to nasz przemarsz i najwyraźniej odstraszyło innych turystów gdyż jedynymi spotkanymi przez dwa dni turystami było troje narciarzy, którzy z zadowoleniem korzystając z ostatniego śniegu szusowali w kierunku przeciwnym. Tak wędrując zdobyliśmy Jaworzynę Kukuszczańską (969 m n.p.m.), następnie przez Przełęcz Bukowina dotarliśmy do Hali Pisanej, która okazała się być szczelnie pokryta głębokim śniegiem w którym raz za razem ktoś zapadał się po uda! Kolejną niespodzianką był pokropujący deszcz który pojawił się w okolicach Wierchu nad Kamieniem (1084 m n.p.m.) i towarzyszył nam z przerwami do samego Schroniska na Hali Łabowskiej.

W schronisku skonsumowaliśmy ciepłe posiłki, przeczekaliśmy deszcz, który w międzyczasie przerodził się w ulewę i wykorzystując chwilowe przejaśnienie ruszyliśmy niebieskim szlakiem do Łomnicy Zdrój. Po drodze musieliśmy jeszcze pokonać Łomniczankę, a następnie stopem dotarliśmy do Rytra skąd wyruszyliśmy w drogę powrotną do Krakowa.