Złoty terenowy transporter pozostawiliśmy na dworcu PKP w Rytrze, a sami czerwonym szlakiem, obok wznoszącego się na niedalekim pagórku XIII wiecznego zamku, rozpoczęliśmy mozolną wędrówkę do góry. Pogoda dopisywała, a do pierwszego punktu naszej wędrówki – Schroniska Cyrla – doszliśmy już po zmroku, wędrując ostatnie paręset metrów po lodzie i śniegu.  Wieczorem odwiedził nas w pokoju schroniskowy kot który jakby nigdy nic wszystkich obwąchał, a potem rozłożył się na łóżku i ani myślał schodzić.

Dnia następnego po posileniu specjalnością schroniska: Kiełbasą po Łabowsku wyruszyliśmy dalej czerwonym szlakiem przy nie najlepszej już pogodzie. Szybko okazało się, że dalsza trasa pokryta jest głębokim i miękkim śniegiem, a miejscami śliskim lodem. Skutecznie spowolniło to nasz przemarsz i najwyraźniej odstraszyło innych turystów gdyż jedynymi spotkanymi przez dwa dni turystami było troje narciarzy, którzy z zadowoleniem korzystając z ostatniego śniegu szusowali w kierunku przeciwnym. Tak wędrując zdobyliśmy Jaworzynę Kukuszczańską (969 m n.p.m.), następnie przez Przełęcz Bukowina dotarliśmy do Hali Pisanej, która okazała się być szczelnie pokryta głębokim śniegiem w którym raz za razem ktoś zapadał się po uda! Kolejną niespodzianką był pokropujący deszcz który pojawił się w okolicach Wierchu nad Kamieniem (1084 m n.p.m.) i towarzyszył nam z przerwami do samego Schroniska na Hali Łabowskiej.

W schronisku skonsumowaliśmy ciepłe posiłki, przeczekaliśmy deszcz, który w międzyczasie przerodził się w ulewę i wykorzystując chwilowe przejaśnienie ruszyliśmy niebieskim szlakiem do Łomnicy Zdrój. Po drodze musieliśmy jeszcze pokonać Łomniczankę, a następnie stopem dotarliśmy do Rytra skąd wyruszyliśmy w drogę powrotną do Krakowa.