Hanusia, Maciek
PS: Zapomnieliśmy z wrażenia zrobić dla Was jakąś fotę.

- Przydały by się takie buty z zębami jak mają drwale – powiedział Sebastian przechodząc przez 38 zwalone drzewo na szlaku. Jeszcze wtedy nie wiedział, że przed nim leży kolejne 126.  Pobojowisko – to pierwsze słowo jakie przychodzi na myśl zaraz po uniwersalnym i typowo polskim słowie wyrażającym zachwyt lub przerażenie – O, k…. W Ojcowskim Parku Narodowym leżą setki, połamanych drzew, które nie wytrzymały styczniowego oblodzenia. Prawie wszystkie wyrwane są z korzeniami, niektóre przewracały się jak domino, jedno drzewo przewracało kolejne, które zapewne ledwo trzymało się podłoża pod ciężarem kilogramów lodu zalegających na każdej najmniejszej gałązce. 

Szlak w Dolinie Sąspowskiej (jak to przeważnie bywa) biegnie w najniższym miejscu doliny – niżej jest już tylko potok. Co 10 metrów leży kolejne zwalone drzewo, które stało wcześniej tuż obok lub zjechało z wyższej części. Była to prawdziwa ścieżka zdrowia – obok drzewa, przez drzewo, nad drzewem, pod drzewem, raz górą, a raz dołem na kolanach – pokonanie odcinka 400 m zajęło nam jakieś 40 minut. Razem 8,3 km pokonaliśmy  z krótkimi przerwami w czasie 3 godzin.

Trasa: Czajowice (parking) – czarny, w stronę Ojcowa – żółty, Dolina Sąspowska – zielony Złota Góra, Ojców – niebieski, Brama Krakowska, Czajowice (parking).
Uczestnicy: Ania Kołodziej, Sebastian Fijak, Maciej Patrzałek SQ9XTR

W poniedziałkowy wieczór, gdy ciemność zaszyła już całą ziemię, wygrzebaliśmy się z naszych, ciepłych norek w poszukiwaniu prawdziwego mrozu. Ekipa, w osobach Anna K., Małgorzata Z., Maciej P. oraz Jakub M., po odpaleniu super zwinnego, opancerzonego transportera niemieckiego oraz francuskiego (małego) czołgu przeciwpiechotnego marki citroen, wybrała trasę prowadzącą do najwyższego punku powiatu Wielickiego czyli na Kowno Chorągwicę (430,5 m n.p.m.).

Po długiej i ciężkiej przeprawie przez nasze piękne, krakowskie drogi wyjazdowe, dotarliśmy do małego placyku, na którym pozostawiliśmy wóz opancerzony i w dalszą drogę wybraliśmy się już tylko francuskim (małym) czołgiem. Po dojechaniu na sam szczyt wioski zwanej Chorągwicą ustawiliśmy czołg w najświętszym miejscu wsi, czyli pod kościołem. Dalsza część wyprawy to już tylko brr, brr i brr.

Drużyna Ryjka miała świadomość wskazań termometru jednak to co ją zastało po wyjściu z auta było przytłaczające. Zamarzający oddech na włosach Małgorzaty Z., oraz wiszące na brodzie i wąsach sople lodu u Jakuba M. były zaskoczeniem. Wycieczkowicze pokonali zaplanowany odcinek marszu w niecałą godzinę, zatrzymując się po drodze jedynie przy wieży nadawczej na szczycie Chorągwicy oraz przy piękniejszych drzewach.

Przewodnik, czyli Ryjek, tylko raz wyściubił nos z ciepłego schronienia po to aby przekonać nas jak fajnie jest robić aniołka na śniegu. Dalszą część wyprawy przezimował w przepastnej torebce damskiej.

Trasa wyprawy:

część jeżdżona:

Transporter niemiecki: Bronowice – Azory – wyjazd na Wieliczkę – Wieliczka – Rożnowa – część chodzona – Chorągwica – Mietniów – Chorągwica – Rożnowa – Wieliczka – Kraków

Czołg francuski: Borek Fałęcki – centrum Krakowa – wyjazd na Wieliczkę – Rożnowa –Chorągwica – Mietniów – część chodzona –Mietniów – Chorągwica – Rożnowa – Wieliczka – Kraków

część chodzona: Mietniów – Chorągwica – Rożnowa

Hanusia, Maciek